Heimwee

Zee, zand lucht en wind,
elke dag weer anders.
Woeste golven, groen met witte koppen,
bij naderend onweer zwart.
Golven als het leven zelf.
Na eb komt vloed, komt eb, komt vloed
onontkombaar

De zee neemt, de zee geeft,
een ondergaande zon, een indrukwekkend schaduwspel,
de adembenemende sterrenhemel.
Ik laat me wiegen door het geluid,
van de eeuwige branding, muziek uit de natuur, zo mooi.
Mijn uitzicht is vrij, tot aan de horizon.
De kracht van de golven, die aan je trekt, en je laat oversteken.

Naar een ander land, een andere wereld.
Bewegende golven, wekken heimwee op,
een open zee, de rust.
De zee als maatje, kameraad,
die telkens opnieuw, de golven op je afstuurt,
en laat aanspoelen op het strand.
Net als je denkt dat het overgaat, springt er iets tussen.

Ergens op de weg van jeugd, naar volwassenheid.


Nannette Gouw
Back
Home
Next




Hosting by WebRing.