Το 1996 κατήγγειλα στον Εισαγγελέα της απαράδεκτες συνθήκες υγιεινής που επικρατούν στα χειρουργεία του Ογκολογικού Νοσοκομείου Αθηνών «Αγ. Σάββας» (προηγήθηκαν αναφορές, χωρίς απάντηση, για το ίδιο θέμα στην Διοίκηση, στο Υπ. Υγ.). Ανέφερα, μεταξύ άλλων, ότι η μονάδα του χειρουργείου  δεν είναι ασφαλείς σε ότι αφορά την πρόληψη των  μολύνσεων λόγω της μη εφαρμογής θεμελιωδών κανόνων υγιεινής, όπως:

ü      έλλειψη σηπτικής αίθουσας.

ü      είσοδο στα άσηπτα (μη λοιμογόνα) χειρουργεία των ασθενών. της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (Μ.Ε.Θ.).

ü      σηπτικά (μολυσμένα) περιστατικά που χειρουργούνται σε άσηπτα (μη μολυσμένα) χειρουργεία κ.α.».

ü     το χειρουργείο κατάντησε κέντρο διερχομένων.

 συνέχεια

ü     με θέτει σε.. «προσωρινή» αργία…. επί 6 και πλέον  έτη, χωρίς αιτιολογία

ü     το Υ.Σ εκτελεί (;!) τη γνωμοδότηση του και με αποκλείει από τις προαγωγικές κρίσεις

ü     με προφορική εντολή υπαλλήλου του λογιστηρίου μου περικόπτονται  επανειλημμένα οι αποδοχές της αργίας

ü     και παρά πολλές άλλες βαριές & απροκάλυπτες παρανομίες υπό την «ευλογία» των   δικαστικών και εισαγγελικών αρχών

συνέχεια

Πιο πικρή αίσθηση όμως και από την αλαζονεία της διοίκησης του Νοσοκομείου  γεννά η απροθυμία του υπουργείου  να αναλάβει τις ευθύνες του .

Με την παρατεταμένη αδράνεια και τη σιωπή του, το Υπουργείο,ενίσχυσε την αλαζονική τάση των ιθυνόντων του Νοσοκομείου  και τη δυσπιστία του απλού υπαλλήλου απέναντι του. Είναι μια  ευσυνείδητη και ψύχραιμη πάγια τακτική που στοχεύει  στο προληπτικό στραγγαλισμό  κάθε  απόπειρας  ελεύθερης έκφρασης γνώμης όσο και στον  περιορισμό  του αυτόνομο πεδίο δράσης και πρωτοβουλιών των υπαλλήλων.

Ποια κίνητρα και ποίον σκοπό; η ερώτηση θα ήταν αφελής αν κάθε χρόνο δεν έφταναν στη χώρα μας δισεκατομμύρια δραχμές από τον κοινοτικό προϋπολογισμό και τα διαρθρωτικά ταμεία.

συνέχεια

Προκειμένου να  πετύχουν την εξαπάτηση μου  απέκρυψαν τη έννοια  του γνήσιου επισήμου εγγράφου, πλαστογραφώντας το, ήτοι συμπληρώσαν με περιεχόμενο διαφορετικό από εκείνο της εγκυκλίου . Φέροντας  έτσι το ΝΟΜΟ στα επιθυμητά τους μέτρα.

Κι όμως, υπάρχει σαφή αιτιολογία τόσο  της  εφταχρονιε(7) δίωξης μου όσο και της αυθαίρετης κρίσης του Δ.Π.Σ., αν και άκαιρη για τα σημερινά δημοκρατικά δεδομένα Ευρωπαϊκής χώρας, που αποτυπώνεται με διαύγεια στην προτροπή-έγκληση της κας Ευσταθίας Μπεργελέ, ΓΕΝΙΚΗΣ Δ/ΝΤΡΙΑΣ ΥΠ.ΕΣ.Δ.Δ.Α/Γενική Γραμματεία Δημόσιας Διοίκησης, που θυμίζει έντονα εποχές όταν η κριτική, η γνώμη, η άποψη, η έκφραση, η συνείδηση απαγορεύονταν δια ροπάλου :

«Μπεργελέ:   Διοριστήκατε   ως    νοσηλευτής   και   τοποθετηθήκατε  στο αρμόδιο τμήμα   για να κάνετε  συγκεκριμένη δουλειά. Ξέρετε ότι από κει και πέρα δεν είχατε δικαίωμα να κάνετε κάτι άλλο   και   να  μην   δημιουργείτε πρόβλημα στο Νοσοκομείο;  Βεβαίως   μπορούσατε     να  κάνετε   την    αναφορά    σας.   Αλλά    τίποτε   παρά   πέρα…….  » !!! .ΔΥΣΤΥΧΩΣ  ΜΙΛΗΣΑ. 

συνέχεια

Πράγματι, η δικαστικοί λειτουργοί, που εκπληρώνουν μια ηθική και νομική δέσμευση  προς τους πολίτες, δεν θα έπρεπε να αγνοούν το  θεμελιώδες αξίωμα της «δίκαιης κρίσης και δίκης» και ούτε να παρακάμπτουν με προσχήματα της νομικές και ηθικές υποχρεώσεις τους, ερμηνεύοντας  και εφαρμόζοντας το δίκαιο κατά το δοκούν, αγνοώντας επιδεικτικά ότι  ΝΟΜΟΣ είναι πάντα ο ίδιος για όλους και σε κάθε περίπτωση . Εξάλλου, η όποια απόφαση δεν αντέχει στο δόγμα «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»